[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Potrzebna jest szybkaorientacja w przewodzeniu i uczeniu się - mówi Patrick O Brien, były wiceprezespółnocnoamerykańskiego działu sprzedaży w Johnson Wax.- Brak tego rodzajuszybkiej orientacji jest główną przeszkodą u ludzi, których chcemy kształtować.Między odnoszącymi sukcesy menedżerami a ich kolegami, którym się nie wiodło wpracy, ujawniły się spore różnice w większości głównych wymiarów inteligencjiemocjonalnej17.Dotyczyły one:" Samokontroli - ci, którzy zawiedli, kiepsko radzili sobie z trudnościami,skłonni byli do napadów złego humoru i wybuchów złości.Ci, którzyodnosili sukcesy, nie tracili panowania nad sobą w sytuacjach stresowych,zachowywali spokój i wiarę w siebie w chwilach największych kryzysów izawsze można było na nich polegać." Obowiązkowości - osoby z grupy obejmującej tych, którzy zawodzili,reagowały na niepowodzenia i uwagi krytyczne, przybierając postawęobronną - zaprzeczając, ukrywając swoje błędy albo zrzucając winę nainnych.Ci natomiast, którzy na ogół odnosili sukcesy, przyjmowali na siebieodpowiedzialność za niepowodzenia, przyznawali się do pomyłek,podejmowali działania dla naprawienia błędów i parli do przodu bez16 Leslie i Van Velsor,  A Look at Derailment Today.17 Mocne i słabe strony odnoszących sukcesy i ponoszących pora\ki mened\erów zostały najpierw ustalone w pierwotnym zbiorze danych, anastępnie w du\ej mierze potwierdzone przez dane zebrane w 1996 roku.Leslie i Van Velsor A Look at Derailment Today.56 rozpamiętywania porażek." Wiarygodności - nieudolni szefowie byli na ogół nadmiernie ambitni,zdecydowani dążyć do sukcesu kosztem innych osób.Ci, którzy faktycznieodnosili sukcesy, cechowali się dużą prawością, brali pod uwagę potrzebypodwładnych i kolegów oraz wymogi związane z wykonywaniem bieżącychzadań, bardziej troszcząc się o te sprawy niż o wywarcie za wszelką cenędobrego wrażenia na swoich zwierzchnikach." Umiejętności społecznych - nieudolnym brakowało empatii i wrażliwości,bywali więc często szorstcy, aroganccy i onieśmielali podwładnych.Chociażniektórzy z nich bywali czasami uroczy, a nawet wydawali się przejmowaćproblemami innych, to urok ten wypływał z czystego wyrachowania ipodporządkowany był egoistycznym celom.Ci, którzy odnosili sukcesy,odznaczali się empatią i wrażliwością na potrzeby innych, wykazując siętaktem i szacunkiem w stosunkach ze wszystkimi, zarówno przełożonymi,jak i podwładnymi." Tworzenia więzi i wspierania różnorodności - niewrażliwość społeczna imanipulatorstwo nieudolnych oznaczały, że nie udało się im stworzyćsilnych więzi, które ułatwiałyby współpracę i były dla wszystkich korzystne.Ludzie sukcesu bardziej doceniali różnorodność i potrafili ułożyć sobie dobrestosunki z ludzmi o różnych typach osobowości.Talenty na obecne czasy.Spojrzenie globalneClaudio Fernandez-Araoz z filii Egon Zehnder International w Buenos Aires,zajmujący się wyszukiwaniem odpowiednich kandydatów na stanowiska kierowniczew Ameryce Południowej, porównał 227 szefów różnego szczebla, którzy odnosili dużesukcesy, z dwudziestoma trzema, którzy nie sprawdzili się w pracy18.Stwierdził, że cidrudzy odznaczali się prawie zawsze wysokim ilorazem inteligencji i dużą wiedzątechniczną.Ich niepowodzenia były skutkiem niedostatku inteligencji emocjonalnej,objawiającego się arogancją, nadmiernym poleganiem na sile intelektu, niezdolnościądostosowania się do dezorientujących niekiedy zmian gospodarczych w ich regionie ipogardą dla pracy zespołowej oraz współpracy.Przeprowadzone równocześnie w Niemczech i Japonii badania porównawczemenedżerów, którzy odnieśli sukcesy, i ich kolegów, którzy zawiedli, wykazały, że i wtych krajach przebiegało to według tego samego schematu - ci, którym się nie udało,cierpieli na duży deficyt kompetencji składających się na inteligencję emocjonalną i18 Claudio Fernandez-Araoz, informacja osobista, 1997.57 ponosili porażki mimo dużej wiedzy fachowej i znacznych zdolności intelektualnych.WNiemczech braki w inteligencji emocjonalnej stwierdzono u trzech czwartychnieudolnych menedżerów, w Japonii u nieco ponad połowy19.W Ameryce Południowej deficyt inteligencji emocjonalnej zdaje się być prawiepewnym prognostykiem niepowodzenia.Nie ujawnia się to - na razie - z taką siłą wNiemczech czy Japonii [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum