[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.125 LA FARAONOeLIBRO Vi estas prava  diris li. La lanco ne malutilos tiun, kiuscias in rebati, kaj trompa vojo ne erarigos la saulon, kiukonas la parolon de la vero & Sed kion vi faros, por ke ceduanta vi la tonoj en la muroj kaj por ke la kolonoj aniu enpordojn de la eniro?&Samentu malestime levis la ultrojn. En mia templo  respondis li  estas anka nevideblajeniroj, e pli malfacile malfermeblaj, ol tiuj de Labirinto.Kiukonas la vorton de la sekreto, atingas ion, kiel prave diris viasankteco.La faraono apogis la kapon sur la mano kaj darigis med-iti. Mi bedarus, se sur la vojo renkontus vin malfelio & En la plej malbona okazo mi renkontos la morton, kaj ui ne minacas e la faraonojn?& Fine, u via sankteco ne iriskurae al Sodaj Lagoj, kvankam vi ne estis certa, u vi reve-nos de tie? Cetere, ne imagu, sinjoro, ke mi devos trairi latutan vojon, sur kiu iradas la personoj, vizitantaj Labirinton.Mi trovos pli proksimajn punktojn kaj en la daro de unupreo al Oziriso mi atingos lokon, kien irante vi povus diri tri-dek preojn & u ekzistas tie aliaj eniroj? Sendube, kaj mi devas ilin trovi  respondis Samentu.Mi ja ne eniros, kiel via sankteco, tage, nek tra la efa porde-go. Kiel do?& En la ekstera muro estas pordetoj, kiujn mi konas, kajkiujn la pastroj de Labirinto gardas neniam & En la korto lagardistoj nokte estas malmultenombraj kaj tiel fidas al la pro-tekto de la dioj a al la timo de la popolao, ke plej ofte ili126 LA FARAONOeLIBROdormas & Krom tio, trifoje inter la subiro kaj la levio de lasuno, la pastroj iras en la templon prei kaj iliaj soldatoj fa-ras la samon sub la libera ielo.Anta ol ili finos unu diser-von, mi estos en la trezorejo. Kaj se vi perdos la vojon?& Mi havas la planon. Kaj se la plano estas malvera?  diris la faraono, ne po-vante kai sian maltrankvilon. Kaj se via sankteco ne akiros la trezorojn?& Se Fenicia-noj, post konsidero, ne donos la promesitan prunton?& Se laarmeo estos malsata kaj la esperoj de la popolao trompi-taj?& Bonvolu kredi al mi, mia sinjoro  darigis la pastro ke mi, inter la koridoroj de Labirinto, estos pli sendanera, olvi en via regno & Sed la mallumo!& la mallumo!& Kaj la muroj, kiujn onine povas trapenetri, kaj la profundao, kaj la centoj da vojoj,kie oni ne povas sin orienti & Kredu al mi, Samentu, ke ba-tali kontra homoj estas nur ludo; sed terura estas ombro kajnekonatajo!& Via sankteco  diris li  ne konas mian vivon & Kiammi havis dudek kvin jarojn, mi estis pastro de Oziriso & Vi?  ekmiris la faraono. Mi, kaj mi tuj diros, kial mi transiris al la servado al Set.Oni sendis min sur la duoninsulon Sinai, por ke mi konstruumalgrandan kapelon por la montanoj.La konstruado darisses jarojn, kaj mi, havante multe da libera tempo, vagis interla montoj kaj vizitis la tieajn kavernojn.Kion mi ne vidis tie!&Koridorojn kelke da horoj longajn; malvastajn enirojn, trakiuj oni devis rampi sur la ventro; ambrojn tiel grandegajn,ke iu el ili povus enteni templon.Mi vidis subterajn riverojn127 LA FARAONOeLIBROkaj lagojn, kristalajn konstruaojn, tute mallumajn kavernojn,en kiuj oni ne povis vidi la propran manon, a tiel lumajn, kekvaza iu suno brilis en ili & Kiom da fojoj mi perdis la vo-jon en la sennombraj trairoj, kiom da fojoj estingiis mia tor-o, kiom da fojoj mi rulfalis en nevideblan senfundaon!&Ofte mi pasigis kelke da tagoj en la subteraoj, nutrante minper rostita hordeo, lekante la malsekaon de la tonegoj, nesciante, u mi revenos en la mondon.Sed mi akiris sperton,mia vidado fariis pli sentema, mi e ekamis tiun inferan lan-don.Hodia, kiam mi pensas pri la infanaj kaejoj de Labirin-to, mi volas ridi & La homaj konstruaoj estas talpejoj kom-pare kun la senlimaj konstruaoj, faritaj de la silentaj kaj ne-videblaj spiritoj de la tero.Sed foje mi renkontis teruran ob-jekton, kiu tute anis miajn opiniojn.Okcidente de la minejode Sinai sin etendas nodo de valoj kaj montoj, kie ofte sonassubteraj tondroj, la tero tremas kaj iafoje oni vidas flamojn.Interesita mi iris tien por pli longa tempo, mi seris kaj dankal nerimarkebla fendo mi trovis tutan enon de grandegajkavernoj, sub kies arkaoj povus stari plej alta piramido.Kiammi vagis tie, alflugis al mi forta putra odoro, tiel abomena, kemi volis forkuri.Sed mi ekregis min, eniris en la kavernon, dekie i venis, kaj mi ekvidis & Bonvolu imagi, sinjoro, homon,kiu havas piedojn kaj manojn je duono malpli longajn ol ni,sed dikajn, malgraciajn kaj finitajn per ungegoj.Aldonu al tiolaran voston, platigitan de la flankoj, dentan supre, kiel lakoka kresto; aldonu tre longan kolon kaj sur i hundan ka-pon.Fine, vestu la monstron per armao, kovrita sur la dor-so per kurbaj pikiloj & Nun imagu, ke la figuro staras sur lapiedoj, apogita al la tonego per la manoj kaj brusto &128 LA FARAONOeLIBRO Io tre malbela  intermetis la faraono. Mi tuj morti-gus tion & Tio ne estis malbela  diris la pastro, ektremante. arimagu, sinjoro, ke la monstro estis tiel alta, kiel obelisko &Ramzes faris geston de malkontenteco. Samentu  diris li  ajnas al mi, ke vi vizitis viajn ka-vernojn en sono & Mi uras al vi, per la vivo de miaj infanoj  ekkriis la pas-tro  ke mi diras la veron!& i tiu monstro en la hato derampao, kovrita per pikila kiraso, se i sin etendas sur la tero,estus kun la vosto kvindekon da paoj longa & Malgra latimo kaj abomeno kelkfoje mi revenis en la kavernon kajatente rigardis in. i do vivis? Ne.Tio estis kadavro tre malnova, sed tiel bone konser-vita, kiel niaj mumioj, dank al la sekeco de la aero a aliajteraj saloj, nekonataj de mi.Tio estis mia lasta trovao  da-rigis Samentu. Mi ne iris plu en la kavernojn, sed mi mul-te meditis.Oziriso  pensis mi  kreas grandajn estaojn: le-onojn, elefantojn, evalojn & Set naskas serpenton, vesper-ton, krokodilon & La monstro, kiun mi renkontis, estas sen-dube kreao de Set; kaj ar i superas per sia kresko ion, kionmi konas sub la suno, do Set estas pli forta dio, ol Oziriso.Tiam mi konvertiis al Set, kaj reveninte Egipton, mi ekloisen lia templo.Kaj kiam mi rakontis al la pastroj pri miaj aven-turoj, ili klarigis al mi, ke ili konas multajn tiajn monstrojn.Samentu iom ripozis kaj darigis: Se iam via sankteco bonvolos viziti nian templon, mimontros al vi en la tomboj strangajn kaj terurajn estaojn:anserojn kun lacertaj kapoj kaj vespertaj flugiloj, lacertojn129 LA FARAONOeLIBROsimilajn al cignoj, sed pli grandajn ol strutoj, krokodilon tri-foje pli longan ol tiuj, kiuj loas en Nilo, ranon tiel grandan,kiel hundo & Tio estas a mumioj, a skeletoj, trovitaj enkavernoj kaj konservataj en niaj tomboj.La popolo pensas, keni preas al ili, kaj ni nur esploras ilian strukturon kaj gardasilin de la putro. Mi kredos al vi, kiam mi mem vidos  respondis la fa-raono. Sed diru al mi, de kie povus aperi en la kavernoj tiajestaoj?& Mia sinjoro,  diris la pastro  la mondo, en kiu ni vi-vas, profunde aliias.Jam en Egipto ni trovas ruinojn de ur-boj kaj temploj, kaitaj profunde en la tero.Estis tempo, kiamla lokon de Malsupra Egipto okupis brako de la maro kaj Nilofluis je la tuta laro de nia valo.En la tempoj ankora pli an-tikvaj tie, kie estas nia regno, estis la maro & Niaj antaulojlois la landon, kiun nun okupas la okcidenta dezerto & An-ta dekoj da jarmiloj ne ekzistis homoj, kiel ni, sed kreaoj, si-milaj al simioj, kiuj tamen sciis konstrui terdomojn, konser-vi fajron, batali per bastonegoj kaj tonoj [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum