[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Pakt społeczny z naturyrzeczy zawiera przede wszystkim zobowiązania rządu.Strategie narodowe sąbowiem wdrażane przede wszystkim przez rząd.Dla powodzenia paktu istotnejest również zobowiązanie pozostałych partnerów do wspierania, a co najmniejtolerowania działań rządu zmierzających do realizacji paktu.Ma to znaczeniezwłaszcza, gdy działania podejmowane przez rząd dotkają partykularnychinteresów pozostałych partnerów.177 [http://www.dialog.gov.pl/dialog-miedzynarodowy/porozumienia-spoleczne-w-europie/pakty-spoleczne-na-wegrzech/]Pakty społeczne we WłoszechPozytywne doświadczenia w zawieraniu paktów socjalnych mają również Włochy.Przełomowe znaczenie miało zawarcie w lipcu 1993 r.trójstronnegoporozumienia w sprawie polityki dochodowej oraz reformy sytemu rokowańzbiorowych.Do najważniejszych spraw uregulowanych w porozumieniu należało: organizowanie dwa razy w roku trójstronnych sesji w sprawie ustaleniazasad makroekonomicznych i ram polityki dochodowej (zniesiono systemautomatycznej indeksacji płac); przyjęcie, iż zawierane centralnie branżowe układy zbiorowe pracy będąobowiązywały w zakresie płac przez 2 lata, a w części dotyczącej innychwarunków zatrudnienia przez 4 lata.W pakcie tym uregulowano ponadto takie sprawy, jak legalizacja agencji pracytymczasowej, czasowe zaprzestanie pracy z powodu restrukturyzacji i określenieprocedur kompensacyjnych oraz szkolenia.Porozumienie zawarte w lipcu 1993 r.uznano za historyczne i określono mianem  konstytucji włoskich zbiorowychstosunków pracy.Znacząco przyczyniło się ono do zwalczenia inflacji.W roku 1998 rząd ponownie wystąpił z propozycją zawarcia paktu socjalnego.Tym razem jednak głównym problemem, jaki miał być dyskutowany przez rząd ipartnerów socjalnych, była polityka prozatrudnieniowa, mająca na celu tworzenienowych miejsc pracy oraz wzmocnienie roli konsultacji i dialogu (concentration).Dyskusja ta doprowadziła do podpisania 22 grudnia 1998 r. Paktusocjalnego na rzecz rozwoju i zatrudnienia (Patto sociale per lo sviluppo el occupazione).Pakt zawarty został przez rząd oraz 32 organizacje pracodawców izwiązki zawodowe.W pakcie podkreśla się ponadto rolę i wagę konsultacji oraz dialogu międzyrządem a partnerami socjalnymi.Rząd zobowiązał się objąć zakresem konsultacji idialogu z partnerami socjalnymi nie tylko kwestie tradycyjnie nim objęte, jakpolityka społeczna, ale również proces wdrażania dyrektyw Unii Europejskiej, a wszczególności tych, które są efektem dialogu społecznego na szczeblu UE.Rządzobowiązał się wreszcie do przedsięwzięcia działań mających na celu uproszczenie178 procedur zakładania nowych przedsiębiorstw i wstrzymania realizacji niektórychinwestycji o niechybnie niekorzystnym wpływie na gospodarkę.Kolejne porozumienie   Pakt dla Włoch (Patto per l Italia) zostało zawartew lipcu 2002 roku.Sygnatariuszami porozumienia byli: rząd, głównekonfederacje związków zawodowych (CISL, UIL), Centralna OrganizacjaPracodawców CONFIDUSTRIA oraz wiele innych organizacji.Aącznie liczbasygnatariuszy porozumienia wyniosła34.Nie ma wśród nich trzeciej co dowielkości Konfederacji Związków Zawodowych CGIL, która odmówiła podpisaniapaktu, oceniając, że nie przyniesie on wzrostu gospodarczego, doprowadzinatomiast do ograniczenia praw pracowniczych.Porozumienie miało na celu osiągnięcie wzrostu gospodarczego, zwiększeniezatrudnienia i udoskonalenie funkcjonowania rynku pracy.Jego najważniejszeustalenia to: ustalenie, że układy zbiorowe pracy szczebla zakładowego mogą być zawieranena 4 lata i negocjowane przez reprezentację pracowników, której 2/3 musi byćwybrane przez załogę, a 1/3 wyznaczą reprezentatywne związki zawodowe. redukcja kosztów pracy przez wprowadzenie ulg podatkowych (dodatkowychw stosunku do ulg już wprowadzonych w ustawie budżetowej z 1999 r.); wprowadzenie zasady, że składki ubezpieczeniowe na zasiłki rodzinne orazzasiłki macierzyńskie będą finansowane nie przez pracodawców, lecz zprzychodów z podatków; redukcja obciążeń podatkowych przedsiębiorstw, szczególnie tych, któredokonują inwestycji; zmniejszenie obciążeń podatkowych względem pracowników zarabiającychmiędzy 15 mln a 30 mln lirów rocznie; wprowadzenie obowiązkowego kształcenia zawodowego do 18.roku życia; pozakończeniu obowiązkowych etapów wykształcenia młodzież, która nie chcekontynuować nauki w szkołach średnich, będzie wkraczała na rynek pracyzatrudniona na podstawie kontraktów w celu nauki zawodu lub zdobywałakwalifikacje w szkołach kształcenia zawodowego; utworzenie funduszu szkolenia zawodowego; podjęcie działań w celuwyeliminowania nielegalnego zatrudnienia; przyznanie specjalnych środków dla południowej części Włoch;179 zmniejszenie podatków wprowadzane począwszy od 2003 r.; dwuletnie odstępstwo od art.18 statutu pracowników odnośnie dopracodawców, którzy na skutek zwiększenia zatrudnienia przekroczą 15-osobowy limit zatrudnienia; zachęty finansowe dla przedsiębiorstw do wychodzenia z szarej strefy(informal economics); uregulowanie sytuacji pracowników, którzy przez wydzielenie częściprzedsiębiorstwa wykonują pracę na zasadzie outsourcingu; wzrost zasiłku dla bezrobotnych do 60% ostatnich zarobków przez 6 miesięcy,40% przez 3 miesiące i 30% przez kolejne 3 miesiące; zaostrzono przy tymwarunki zachowania prawa do zasiłku, szczególnie zwiększona została presjana przyjmowanie przez bezrobotnych przedstawionych im ofert pracy; zwiększenie liczby dorosłych korzystających z różnych form szkoleniazawodowego w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych.[http://www.dialog.gov.pl/dialog-miedzynarodowy/porozumienia-spoleczne-w-europie/pakty-spoleczne-we-wloszech/]180 Załącznik nr 10STANOWISKO WSPLNEksiędza kardynała Józefa Glempa, prymasa Polski, oraz przedstawicielireprezentatywnych związków zawodowych i organizacji przedsiębiorców:Z wielkim zatroskaniem odnosimy się do napięć oraz języka oskarżeń i nienawiści,które dominują w polskiej polityce.Stanowią one, niezależnie od kształtu koalicjirządowej, realne zagrożenie dla przyszłości wspólnoty państwowej, w której żyjemy,pracujemy, płacimy podatki.Wytwarzają atmosferę lęku i zniechęcenia, obniżającgotowość całego społeczeństwa i poszczególnych osób do działań na rzeczzwiększenia zatrudnienia, wyższych wynagrodzeń, podwyższania kwalifikacji orazpoziomu dochodu narodowego.Nie odpowiadając na stojące przed Polską wyzwaniaspołeczne, gospodarcze i międzynarodowe, tracimy czas i szanse rozwiązanianajbardziej pilnych problemów.Dlatego dziś zgromadzeni związkowcy i pracodawcy zwracają się do przywódcówpolitycznych, aby  zgodnie z apelem Prymasa Polski z 1 pazdziernika   wkierowaniu państwem więcej kierowano się rozumem niż nienawiścią.Niech słowo tak znaczy  tak [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum