[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Udział krajów roz-wijających się w produkcji mleka, mięsa i innych produktów hodow-lanych jest mniejszy ni\ to wynika z wielkości pogłowia zwierząt.CHW BYDAA 7.*.Przedmiotem chowu zwierząt na du\ą skalę jest zaledwie kilkagatunków zwierząt.Największą rolę odgrywa chów bydła (tab.4-14).Chów bydła mo\e być nastawiony bądz to na uzyskanie mięsa, bądz naprodukcję mleka, lub te\ mo\e łączyć te dwa cele.Kierunek mleczny Chów bydła w wybranych krajach w 1997 r, T a b e l a 4-14Udział w świecieKraj min sztukw %Indie 196,7 14,9Brazylia 163,0 12,4Chiny 116,5 8,8Stany Zjednoczone 101,2 7,7Argentyna 51,7 3,9Rosja 35,8 2,7rozwija się głównie w pobli\u obszarów zurbanizowanych, gdzieistnieje du\e zapotrzebowanie na mleko i jego przetwory.Poniewa\transport mleka na du\e odległości nie opłaca się, istnieje potrzebaprodukcji w pobli\u rynku zbytu.Kierunek mięsny rozwija się główniena rozległych naturalnych pastwiskach środkowych stanów USA,w Argentynie, Kazachstanie, Brazylii.Najbardziej rozpowszechnionyjest kierunek mieszany mleczno-mięsny.Kierunek ten rozwinął sięw Europie i na obszarach o europejskim typie gospodarki.Ocena rozwoju hodowli mierzona pogłowiem bydła jest bardzouproszczona.Dla uzyskania bardziej wnikliwego obrazu bierze się poduwagę ilość mleka lub mięsa uzyskiwaną z jednej sztuki w ciągu roku,nakłady kosztów poniesione na jednostkę produktu, wartość lub ilośćproduktów gospodarki hodowlanej na jednego zatrudnionego.CHW OWIECSzeroko w świecie rozpowszechniony jest chów owiec.Zwierzęta tehoduje się przede wszystkim dla wełny, skór i futer, a dodatkowo uzyskujesię mięso i pewne ilości mleka.Na największą skalę chów owiec rozwinąłsię w krajach dysponujących rozległymi, niezbyt wydajnymi, suchymipastwiskami, na których pasza jest zbyt skąpa dla bydła.Największepogłowie owiec posiadają Australia i Chiny (po 150 min sztuk), a ponadtoNowa Zelandia, Iran i Indie (po ok.45-50 min sztuk).CHW TRZODY CHLEWNEJW 1997 r.pogłowie trzody chlewnej na świecie wynosiło 936 min sztuk, abydła 1120 min sztuk.Mimo i\ chów trzody chlewnej jest mniejrozpowszechniony ni\ chów bydła, dostarcza ponad 40% światowejprodukcji mięsa; wołowina ok.25%.Jednak\e mięso wieprzowe ze względu na du\ą zawartość tłuszczu jest na rynkach światowych mniejcenione ni\ mięso wołowe.Chów trzody chlewnej odznacza się bardzo wysokim stopniemkoncentracji; w samych Chinach skupia się 50% światowego pogłowiaświń.Ponadto dobrze ten rodzaj hodowli jest rozwinięty w StanachZjednoczonych (6,0%), Brazylii (3,9%).Do du\ych producentów wiep-rzowiny nale\ą równie\: Niemcy (2,6%), Hiszpania (2,0%) i Rosja (2,1%).DROBIARSTWOW ostatnich kilku dziesięcioleciach bardzo szybko rozwijającym siędziałem hodowli stało się drobiarstwo.W 1980 r.mięso drobiowestanowiło niespełna 18% światowej produkcji mięsa, a w 1997 r.ju\ ponad27%.Jest to najkorzystniejszy z punktu widzenia nakładów i efektów działhodowli; w przypadku \adnego innego rodzaju hodowli nie uzyskuje siętak korzystnych proporcji między ilością karmy pobieranej przez zwierzęa przyrostem wagi, jak w przypadku brojlerów, tzn.kilkutygodniowychkurczaków.Najwięcej hoduje się kur, kaczek, indyków i gęsi.CHW KONIOd połowy bie\ącego stulecia ciągle obni\a się pogłowie koni.Wią\e sięto z rozwojem mechanizacji rolnictwa.W krajach zamo\nych rozwijasię chów koni sportowych i wyścigowych, przy zaniku koni pociągowych.Pogłowie koni na świecie zmniejszyło się z ok.120 min sztuk w latachpięćdziesiątych do ok.60 min sztuk obecnie.Inne zwierzęta hodowlanemają raczej zasięg regionalny.4.10.RYBOAWSTWOWa\nym zródłem \ywności w wielu krajach jest rybołówstwo.Statystyki połowów ryb zwykle obejmują równie\ połowy innych organiz-mów \yjących w środowisku wodnym, szczególnie skorupiaków, mięcza-ków i ssaków.Najwa\niejsze łowiska znajdują się na szelfach półkulipółnocnej.Szczególnietbogate w ryby są miejsca mieszania się \yznych(wynoszonych z głębszych partii morza) dobrze natlenionych (tlen lepiej sięrozpuszcza w wodzie chłodnej) wód chłodnych z wodami ciepłymi.Rybołówstwo uprzemysłowione ma raczej krótką historię.Dokońca XIX wieku łowiono głównie na wodach przybrze\nych.Dopierobudowa statków parowych umo\liwiła prowadzenie połowów z dala od lądu.Ilość poławianych ryb osiągnęła du\e rozmiary dopiero w drugiejpołowie XX wieku.Od 1990 r.wielkość światowych połowów ryb niewykazuje du\ych wahań (tab.4-15).Połowy ryb morskich i słodkowodnych Tabela 4-15Rok 1948 1960 1980 1990 1995min ton 20,0 40,0 72,3 97,6 112,9W ostatnim ćwierćwieczu nastąpiły istotne zmiany w wielkościpołowów dokonywanych przez poszczególne kraje.Maleje udziałkrajów europejskich natomiast rosną połowy krajów azjatyckich (tab.4-16).Kraje dokonujące największych połowów Tabela 4-16Kraj W % o g ó ł e m1980 1990 1995Ogółem 100,0 100,0 100,0Chiny 5,9 12,3 21,6Chile 3,9 5,3 6,7Indie 3,4 3,9 4,3Indonezja 2,5 3,1 3,6Japonia 14,4 10,6 6,0Peru 3,8 7,0 7,9Rosja 13,1" 8,0 3,9Stany Zjednoczone 5,0 6,0 5,0Tajlandia 2,5 2,8 3,1" Związek RadzieckiWobec braku mo\liwości dalszego zwiększania połowów morskich(zdaniem ichtiologów nadmierna eksploatacja łowisk niechybnie do-prowadziłaby do gwałtownego zmniejszenia się populacji ryb), corazwiększego znaczenia nabiera akwakultura, czyli hodowla ryb i innychorganizmów (zwłaszcza skorupiaków i mięczaków).W 1995 r.z tegozródła uzyskano na świecie 21 min ton ryb i skorupiaków, z czego ponadpołowę w Chinach.4.11.MOśLIWOZCI WYśYWIENIA WZRASTAJCEJLICZBY LUDNOZCI ZWIATABadaniem stanu wy\ywienia ludności świata zajmują się liczne instytu-cje międzynarodowe, a szczególnie FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations) - Organizacja Narodów Zjed-noczonych do spraw Wy\ywienia i Rolnictwa.Z uzyskanych danych"wynika, zepnie we wszystkich obszarach świata stan wy\ywienialudności jest zadowalający.Jako wystarczającą w ciągu doby przyjmuje się taką ilość po\ywie-nia, która mo\e dostarczyć 2700 kcal i zawiera nie mniej ni\ 70 g białkazwierzęcego.Poziom konsumpcji \ywności zale\y od kilku czynników.Wśródnich w długiej perspektywie najwa\niejsze jest zaludnienie, a ponadtopoziom produkcji rolnej oraz poziom dochodów ludności.W krajachwysoko rozwiniętych gospodarczo istnieje trwała nadwy\ka produ-Ećji \ywności, natomiast w wielu krajach rozwijających się występujestały, brak środków \ywnościowych.W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat wzrost produkcji \ywności naśtfogcię zdecydowanie wyprzedzał przyrost liczby ludności.Dziękitemu w krajach rozwijających się wartość energetyczna dziennej racji\ywnościowej wzrosła z poni\ej 2000 kcal w 1962 r.do ponad 2500 kcalw 1995 r [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum