[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Otóż każdy kierunek, każde dzieło, każdy autor jest u niego, albo też nie jest, volkhaft[związany z narodem, bliski pod względem narodowym] i arthaft [związany z danym gatunkiem,własny gatunkowo, rodzimy pod względem rasy][118]; komu Linden odmawia tego tytułu, temuprzez to samo odmawia wartości etycznej i estetycznej, a nawet wszelkiego prawa do istnienia.Można to śledzić rozdział po rozdziale, a czasem niemal strona po stronie. W stanie rycerskim rodzi się po raz drugi, po germańskiej poezji bohaterskiej książęcychdworów, twórcza, rodzima rasowo, wysoka kultura. Humanizm poza Włochami stał się przeciwieństwem pierwiastka rodzimego i własnegopod względem gatunkowym. Dopiero wiek osiemnasty przetworzył uzyskane bogactwo duchowe i myślowe worganiczną jedność i całość nowego, rasowo rodzimego życia: w narodowe odrodzenieNiemieckiego Ruchu od roku 1750.Leibniz jest  po niemiecku myślącym, rodzimym rasowo światowym filozofem.(Jegonastępcy  wprowadzają w jego doktrynę obce elementy ). Germańskie rodzime rasowo poczucie samotności u Klopstocka.Winckelmannowska interpretacja antyku helleńskiego  zespoliła ze sobą dwa pokrewnerasowo ludy indogermańskie.W Gtzu von Berlichingen  z ziemi wyrosła rasa narodu [Volksart], rodzime prawoulegają  nowemu, na niewolniczym poddaństwie opartemu, obcemu narodowo porządkowi ,wprowadzanemu za pomocą  obcego rasowo prawa rzymskiego..  Lb Baruch (Ludwig Brne) oraz tak samo ochrzczony %7łyd  Jolson (Friedrich LudwigStahl) - jeden liberał, drugi konserwatysta - ponoszą jednakową winę za rezygnację z myśli ogermańskim ładzie , za  odejście od rodzimej rasowo myśli państwowej. Bliskie narodowi wiersze liryczne i ballady Uhlanda przyczyniają się  do ponownegorozbudzenia świadomości rasowej. W dojrzałym realizmie rodzime rasowo germańskie uczucie raz jeszcze bierze górę nadfrancuskim esprit i modną literaturą żydowsko-liberalną.Wilhelm Raabe walczy przeciwko  pozbawieniu narodu niemieckiego duszy przez obcegatunkowo wpływy.Wraz z powieściami Fontanego kończy się  realizm, rodzimy rasowo ruch niemiecki ;Paul de Lagarde stara się stworzyć  rodzimą rasowo niemiecką religię ; Houston StewartChamberlain jest jeszcze  prawdziwszy gatunkowo niż Niemiec Rembrandtowski[119], przybliżaon ponownie narodowi niemieckiemu  rodzimych rasowo herosów ducha , budzi  germańskąwizję życia, czyniąc z niej znów twórczą narodową siłę ; wszystko to jest stłoczone wsześćdziesięciu ledwie wierszach, przy czym pominąłem jeszcze  walkę między powierzchownąliteraturą a wieczną, rodzimą rasowo twórczością , a także starania o to, aby  ugruntowaćrodzime rasowo życie duchowe i tym samym zakorzenić kulturę bliską narodowi.Bartels i Linhard rozpoczynają około roku 1900  bliski narodowi nurt odwrotny.Skoronastępnie przechodzimy do  wielkich prekursorów literatury bliskiej narodowi , do DietrichaEckarta i wszystkich innych, związanych bezpośrednio z narodowym socjalizmem, to trudno siędziwić, że tym bardziej teraz wszystko kręci się nieustannie wokół narodu, krwi i gatunku.Gra na jednej, najbardziej rodzimej strunie LTI! Dzwięk jej prawdziwie de profundissłyszałem już na długo przed lekturą tej nazistowskiej historii literatury.- Du artvergessenesWeib! [Kobieto, która zapomniałaś o swojej rasie!] - mawiał Clemens Bandzior do mojej żonyprzy każdej rewizji, a Weser Pluja dodawał: - Czy nie wiesz, że już w Talmudzie jest napisane: obca kobieta jest mniej warta od nierządnicy ? - Powtarzało się to za każdym razem dosłowniejak misja posłańca u Homera.Du artvergessenes Weib! Czy nie wiesz.W tych latach, a ze szczególną intensywnością podczas tygodni spędzonych wFalkenstein, zadawałem sobie ciągle to samo pytanie, na które do dziś nie potrafię odpowiedzieć:Jak to było możliwe, że ludzie wykształceni popełnili taką zdradę wobec wszelkich wartościduchowych, wobec całej kultury, całej ludzkości?Bandzior i Pluja to były prymitywne bestie (jakkolwiek w randze oficerskiej); coś takiegotrzeba znosić, dopóki nie można inaczej.Nie warto jednak sobie nad tym łamać głowy.Aleczłowiek uczony, jak ten historyk literatury! A spoza niego wyłania się tłum literatów, poetów,dziennikarzy, tłum ludzi z wyższym wykształceniem.Zdrada wszędzie, gdzie tylko wzrok sięga.Oto taki Ulitz pisze opowieść o dręczonym żydowskim maturzyście i dedykuje ją swemuprzyjacielowi Stefanowi Zweigowi, a potem, w momencie największej udręki %7łydów, szkicujekarykaturę żydowskiego lichwiarza, aby wykazać swoją gorliwość wobec panującego kierunku.Oto taki Dwinger w swojej powieści mającej za temat rosyjską niewolę i rosyjską rewolucję niemówi ani słowem o jakimś decydującym żydowskim wpływie czy o żydowskim okrucieństwie;jedynie w całej trylogii dwie wzmianki o %7łydach ukazują raczej zachowania przyjazne ludziom -raz pewnej %7łydówki, drugi raz żydowskiego kupca: a potem, w erze Hitlera, pojawia siękrwiożerczy żydowski komisarz.Oto saski parodysta Hans Reimann odkrywa - znalazłem to wpewnym numerze będących dawniej na bezwzględnie dobrym poziomie  Velhagen-und-Klasing-Hefte (rocznik 1944) - cechy %7łydów w ogóle i ich dowcipu w szczególności:  Wiara %7łydów jestzabobonem, ich świątynia lokalem klubowym, a ich Bóg wszechmocnym właścicielem domutowarowego [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum