[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Błąd polegającyna nie pobraniu/przyjęciu automatu od partnera pociąga kilka ujemnych następstw:uniemo\liwia zakręcenie zaworu odcinającego, w celu spowodowania odmarznięciaautomatu.powoduje znaczne ograniczenie widoczności poprzez bąble ulatujące zwzbudzonego/zamarzniętego automatu.Je\eli nastąpi eskalacja błędu poprzezporzucenie podstawowego zamro\onego/wzbudzonego automatu i przełączenie się nazapasowy II stopień to bąble czynnika oddechowego z porzuconego automatudodatkowo pogarszają widoczność.Takie wynurzenie jest przeprowadzane wwypełnionej bąbelkami wodzie skutecznie utrudniając optyczną kontrolę przyrządów ipartnera.Procedury ratownicze:W celu umo\liwienia prawidłowego zachowania się nurka, który znajdzie się w sytuacjiwystąpienia czynnika zagro\enia - do programów wyszkolenia większości organizacjiszkoleniowych na ró\nych poziomach wyszkolenia wprowadzone zostały ćwiczeniastandardowych procedur ratowniczych:- stacjonarne ćwiczenia zawierające elementy ratownicze (podanie/wskazanie automatualternatywnego, oddychanie partnerskie (dwóch nurków naprzemiennie z jednego II stopniaautomatu), procedury odcinania zaworów i przełączania się na automaty rezerwowe,zdejmowanie i oczyszczenie maski, odszukanie i oczyszczenie automatu, oddychanie zwzbudzonego automatu,STANDARDY ADMINISTRACYJNE32 - dynamiczne ćwiczenia wynurzenia awaryjnego w warunkach kontrolowanych: opisanećwiczenia stacjonarne wykonywane w trakcie płynięcia, trening wynurzenia pojedynczegobez powietrza z kontrolowanym stałym wydechem w poziomie i pionie, doskonaleniepływalności,Ponadto zwraca się szczególną uwagę na wyrobienie nawyku wzajemnej asekuracji a nakursie/etapie nauki umiejętności ratowniczych tak\e rozpoznawania i interpretowaniazachowania partnera pod kątem potencjalnych oraz rzeczywistych problemów związanych zwystąpieniem czynników zagro\enia.Wzajemna asekuracja połączona z umiejętnościami interpretacji zachowań partnera pozwalająw bardzo wielu przypadkach na przejęcie kontroli nad sytuacją jeszcze przed albo wmomencie wystąpienia czynnika zagro\enia.Właściwa reakcja partnera skraca czas niedotlenienia, ułatwia opanowanie pływalności wmomencie kiedy ujemna/dodatnia pływalność nie ma jeszcze du\ej wartości, ograniczaniekontrolowany wypływ czynnika oddechowego czyli przyczynia się do minimalizacjiskutków wystąpienia czynnika zagro\enia i znacząco zmniejsza poziom stresu z nimzwiązanego.Ilość wyuczonych procedur ratowniczych/sposobów zachowania nurka w sytuacjiwystąpienia czynnika zagro\enia powinna być adekwatna do rodzaju nurkowania i głębokości zawsze jednak powinna być mo\liwie najmniejsza.Przesądza o tym prawo Hicksa, któreopisuje wprost proporcjonalną zale\ność pomiędzy liczbą opcji do wyboru a czasemdokonania wyboru.Zgodnie z tym prawem nawet niewielki przyrost ilości opcji powodujeznaczny przyrost czasu na dokonanie wyboru.Praktycznym zastosowaniem tego prawa jestwyuczenie minimalnej, dostosowanej do konkretnej sytuacji, ilości prostych (standardowych)opcji, jednak niezbędnym warunkiem jest pewność ich zastosowania wynikająca zwielokrotnego przećwiczenia.Bardziej zaawansowane systemy nurkowania technicznegowprowadziły, wynikający z tego prawa, kanon KISS (keep it super simple lub keep it simplestupid) czyli  rób to jak najprościej.Poziom wyszkolenia i związany z nim automatyzm działania a tak\e oparty na tej baziepoziom zaufania do własnych umiejętności w sytuacji wystąpienia czynnika zagro\enia maistotne znaczenie dla mo\liwości redukcji stopnia odczuwania obawy o \ycie i im poziomwyszkolenia jest lepszy tym wyrazniej przesuwa reakcję na odczuwaną obawę w sferęracjonalnych, kontrolowanych zachowań.Pozwala to na wyodrębnienie dwóch wyraznych zale\ności:" wprost proporcjonalnej zale\ności pomiędzy poziomem wyszkolenia i prawidłowościąreakcji na czynnik zagro\enia." wspomnianego wy\ej sprzę\enia zwrotnego pomiędzy poziomem wyszkolenia a stanempsychiki nurka.Im większe zaufanie ma bowiem nurek do swoich umiejętności tymspokojniej będzie reagował na zagro\enie a im spokojniej będzie na nie reagował, tymprecyzyjniej będzie realizowany automatyzm wyuczonych w ramach szkolenia reakcji.Nie sposób pominąć w tym miejscu zagro\enia wynikającego z nadmiernego,nieuzasadnionego zaufania do własnych umiejętności, które skutkuje uprawianiemnurkowania przekraczającego rzeczywiste mo\liwości nurka (najczęściej nurkowania zbytgłębokie).Podsumowując - optymalny, z punktu widzenia bezpieczeństwa nurkowania, jest zatem układ,kiedy dobry stan psychofizyczny nurka towarzyszy prawidłowemu wyszkoleniu(spełniającemu powy\sze warunki), bowiem w sytuacji wystąpienia zagro\enia istnieje du\eprawdopodobieństwo przeprowadzenia kontrolowanego wynurzenia awaryjnego.Wprzypadku, gdy nie mamy do czynienia z sytuacją optymalną, najbardziej niebezpieczny jestukład: dobry stan fizyczny organizmu, słaby poziom wyszkolenia, i zły stan psychiki, bowiemw takim układzie najtrudniej opanować sprawnego fizycznie, silnego nurka, szczególnie wSTANDARDY ADMINISTRACYJNE33 przypadku konieczności spowolnienia wynurzenia awaryjnego.O ile bowiem w przypadkuwynurzenia kontrolowanego mo\e wystarczyć sama asysta (monitorowanie) ewentualniebezpośredni kontakt z udostępnieniem alternatywnego a w ostateczności jedynego zródłaczynnika oddechowego to w przypadku wynurzenia niekontrolowanego konieczne jest nietylko mocne trzymanie wynurzającego się partnera (najczęściej w celu zwolnienia tempawypływania a w przypadku utraty przytomności wydobycia na powierzchnię) ale niezbędnejest równoczesne kontrolowanie własnej pływalności, jak i przejęcie kontroli nad BCD i/lubzaworem upustowym suchego skafandra partnera.Analizowanie i raportowanie przebiegu wynurzenia awaryjnego/wypadku nurkowegoUczestnicy wynurzenia awaryjnego, podobnie jak np.osoby uczestniczące w wypadkudrogowym, ze względu na szybkość rozwoju wydarzeń w jego trakcie i stresujący charakterzdarzenia podają ró\ne, często sprzeczne wersje przebiegu sytuacji [ Pobierz całość w formacie PDF ]

Archiwum